Bloog Wirtualna Polska
Jest 1 263 745 bloogów | losowy blog | inne blogi | zaloguj się | załóż bloga
Kanał ATOM Kanał RSS

Zdjęcia w galeriach.


o I Cing

niedziela, 19 listopada 2006 10:22

Początki I Cing sięgają mitycznej starożytności i po dzień dzisiejszy jest on przedmiotem studiów najznakomitszych przedstawicieli chińskiej nauki. Niemal wszystkie najznamienitsze idee trzech tysięcy lat chińskiej kultury, powstały z inspiracji Księgi Przemian. Dwa główne nurty chińskiej filozofii: Konfucjanizm i Taoizm, także właśnie z niej wywodzą swoje korzenie.

I Cing, chińskie dziedzictwo, jednak nie został zrozumiany przez uczonych zachodu. Nader często traktowany jako księga wróżb, tymczasem jest Księgą Przemian i jedynie bywa wykorzystywany do celów wróżbiarskich. Uczeni nie dostrzegają faktu, że I Cing jest również kodem form wyprowadzonym z wiedzy opartej na znajomości zasad rezonansu holonomicznego. Znajdujemy oto w I Cing zbieżności z tzw. nowoczesną fizyką. Nie tylko zresztą w I Cing. To samo dotyczy hinduskich Wed, buddyjskich sutr, sufizmu, dzieł Heraklita, a nawet w naukach czarownika z plemienia Yaqui - don Juana. I Cing oparty jest na najbardziej pierwotnej strukturze, na konfiguracji binarnego trypletu, okazał się być również uniwersalnym narzędziem, dzięki któremu możliwe jest utworzenie pomostu nie tylko pomiędzy cywilizacją Wschodu i Zachodu, ale także pomiędzy najodleglejszymi biegunami starożytności i współczesności.

U podstaw I Cing leży binarna zasada wzajemności oddziaływania umysłu i otoczenia. Podczas, gdy I Cing umiejscawia daną sytuację w czasie, czyli synchronistycznie, geomancja (feng shui) kładzie nacisk na geografię miejsca i cel człowieka.

Wzajemne oddziaływanie jin i jang, pierwotnej pary przeciwieństw, ukazuje się w I Cing, jako zasada kierująca wszystkimi ruchami Tao. Studiując różne kombinacje jin i jang, Chińczycy rozwinęli system kosmicznych archetypów, który został dokładnie wypracowany w I Cing. Księga Przemian jest pierwszą z Pięcioksięgu konfucjańskiego i jest uważana za dzieło. Cieszyła się ogromnym szacunkiem i autorytetem, który można porównać jedynie z szacunkiem, jakim obdarzano Wedy, czy Biblię w innych kulturach. Jest niewątpliwie najważniejszym dziełem literatury światowej. Powstawała przez tysiące lat, była źródłem inspiracji. Z kolei ugruntowana przez tysiąclecia mądrość stała się źródłem I Cing.

Podstawową regułą porządkującą symbole jest wzajemna gra biegunowych przeciwstawieństw - sił jin i jang. Jang to linia ciągła, jin to linia przerywana. Cały system heksagramów w I Cing opiera się na istocie tych dwóch linii. Jeżeli ułożymy je w pary, otrzymamy cztery konfiguracje, bigramy. Jeżeli do kombinacji dwóch linii dodamy trzecią, otrzymamy 8 trygramów. Starożytni Chińczycy uważali, że trygramy przedstawiają wszystkie możliwe sytuacje dotyczące kosmosu i człowieka.

Nadano im nazwy i powiązano z wieloma obrazami, sytuacjami zaczerpniętymi z życia społecznego, porami roku, kolorami itp. Z kolei wszystkie możliwe kombinacje trygramów tworzą 64 heksagramy. I właśnie punktem wyjściowym dla I Cing, był zbiór 64 heksagramów, opartych na symbolice jin i jang, które były używane jako wyrocznie. Właśnie Heksagramy - kosmiczne archetypy są podstawą wykorzystywania I Cing, jako księgi wróżb, wyroczni. Każdy z 64 heksagramów składa się z 6 linii ciągłych lub przerywanych, które stanowią wszystkie możliwe kombinacje owych 6 linii. Obrazuje to wzajemną grę sił jin i jang przedstawionych w postaci linii ciągłych i przerywanych. Gra tych sił ma swoje odbicie we wszystkich sytuacjach życia człowieka i kosmosu. Nie są to sytuacje statyczne, ale będące w nieustannym ruchu, podlegają przemianom, przechodzą transformację.

Jest to idea przewodnia Księgi Przemian. Wszystko płynie „pantha rei", nic za chwilę nie jest takie samo. Nie można wejść dwa razy do tej samej wody....
Dotyczy to także trygramów i heksagramów.

„przemiany otwierają przed mędrcami całą głębię i pozwalają uchwycić ziarna wszechrzeczy" - pisze R. Wilhelm w swej książce: „The I Cing or Book of Changes - Londyn 1968

Zgodnie z chińskim poglądem, wszystkie rzeczy i zjawiska dziejące się wokół są skutkiem przemiany, a ich odpowiednikami są właśnie linie trygramów i heksagramów. Każdemu z heksagramów nadano nazwę i zaopatrzono w trzy rodzaje tekstu: osąd, obraz i interpretację. Te trzy rodzaje tekstu stanowią podstawowe części księgi do wróżenia. Aby uzyskać jak najlepszy efekt, stosuje się do tego celu określony rytuał przy użyciu 50 łodyg krwawnika. Jaki to miało cel?. Otóż chodziło o to, by ujawnić kosmiczny wzorzec chwili, kiedy zadawano pytanie i za pomocą heksagramu, który stawał się owym wzorcem, dowiedzieć się możliwie wszystkiego o sytuacji o którą pytamy.

Jednakże wykorzystanie I Cing, jako księgi mądrości jest o wiele ważniejsze, aniżeli traktowanie jej jedynie jako wyroczni. I Cing inspirował umysły chińskich myślicieli.
Lao-Tzy studiując I Cing właśnie z niego zaczerpnął inspirację dla swoich najgłębszych aforyzmów. Konfucjusz dodał do księgi większość komentarzy. Pochodzą one właśnie z jego szkoły. Komentarze Konfucjusza, jak i cały I Cing podkreślają dynamiczny aspekt wszystkich zjawisk. Nic nie jest statyczne, ale podlega ciągłym zmianom.

Idźmy zatem dalej w naszych rozważaniach nad I Cing. Kilku autorów, takich jak: Martin Schonberger w pracy: The I Cing and Genetic Code, Robert Anton Wilson (1973) w The Illuminati Papers (1984), Jose Arguelles: Earth Ascending (1984), przedstawiają I Cing, jest systemem wiedzy znacznie bardziej wszechstronnej niż współczesna nauka.
M. Schonberger pisze, że „ I Cing jest światem reguł definiujących zmiany porządku rzeczy, odpowiedzią na poszukiwania Heisenberga fundamentalnych cząstek elementarnych i spolaryzowanych symetrii jedności natury".

I oto odkryto powiązanie I Cing z kodem genetycznym DNA, który ma infrastrukturę o charakterze fali. Niemiecki filozof Martin Schonberger w pracy „The Hiden Key to Life" - 1973, przedstawił odkrycie idealnej równowagi pomiędzy 64 heksagramami I Cing, a 64 kodami DNA. A więc kod I Cing ujawnił się w kodzie genetycznym. Oba są zapisane w porządku dwójkowym i mają dokładnie taką samą postać. Kod binarny oparty na podziale na pozytywy i negatywy każdego procesu, jest podstawą nie tylko kodu genetycznego, lecz także wszelkich funkcji elektrycznych, elektromagnetycznych, czy neurologicznych. Zakres operacji binarnych obejmuje dziedziny z pozoru tak odległe, jak np. przemieszczanie się plam słonecznych (które regulują pole magnetyczne Ziemi), pojawienie się zórz polarnych, przetwarzane informacji przez neurony, programowanie komputerów, czy też czynniki utrzymujące stabilność struktury atomu.

I Cing, który zajmuje szczególne miejsce w systemach geomantycznych Dalekiego Wschodu, również jest oparty na kodzie binarnym. Binarny charakter ma także większość pierwotnych funkcji psychiki ludzkiej. Kod DNA odpowiada formule liczb całkowitych, zapisanej z pomocą binarnego ciągu liczb podniesionej do potęgi szóstej - liczby 2, 4, 8, 16, 32 i 64 tworzą formułę 64 sześcioczłonowych kodów. Powinniśmy w tym miejscu wspomnieć także o Świętym Kalendarzu Majów - Tzolkin, ponieważ tak I Cing jak i Tzolkin (Święty Kalendarz Majów), cechuje znaczna analogia. Wiele pracy poświęcił temu tematowi dr Jose Arguelles w swoich książkach.

I Cing Księga Przemian oparty na binarnym systemie linii ciągłych i przerywanych (jin-jang, negatyw-pozytyw), zyskał wielką popularność jako Księga Wróżb. Jednak jego wróżbiarskie aspekty, chociaż najbardziej znane, zaciemniają właściwą naturę tego tekstu. I Cing tak naprawdę nie jest wcale książką, lecz jako struktura binarna odpowiada kodowi genetycznemu. Oparty na permutacjach z powtórzeniami ośmiu głównych trygramów, może być uważany za kod transformacji biopsychicznej. Zatem używanie
I Cing tylko do celów wróżbiarskich można porównać do używania elektryczności jedynie do oświetlenia, lub wody tylko do picia.

Jeżeli weźmiemy Święty Kalendarz Majów zauważymy, że zbiega się on z kalendarzem słonecznym co 52 lata, a z cyklami słonecznymi i wenusjańskimi co 104 lata. Jest on oparty na permutacjach cyklu 260-dniowego. Uznano to za najbardziej tajemniczy fakt, ponieważ nie znamy żadnego ziemskiego cyklu organicznego, który mógłby korespondować z 260-dniowym cyklem kalendarza. Zatem ani I Cing, ani Tzolkin nie jest czymś wynalezionym, czy wydumanym. Tzolkin ma związek z binarnymi cyklami plam słonecznych, I Cing z kodem genetycznym. Ale to nie wszystko.

I Cing opiera się na zestawie binarnych matematycznych układów, które leżą u podstaw tego, co Jose Arguelles nazwał, „czystym" ciągiem majańskiej harmonii liczb: 2, 4, 8, 16, 32, 64. To jest ten sam ciąg, który znajdujemy w formule 64 kodów DNA. I Cing ukazuje się nam jako kombinacja ośmiu symboli, w każdym po trzy linie ciągłe, lub przerywane (trigramy), we wszystkich możliwych kombinacjach. Przez podwojenie trygramów, otrzymujemy 64 heksagramy. I Cing, podobnie jak Tzolkin Majów, jest systemem odsłaniającym informacje związane z głębszym, bądź wyższym celem.

O ile I Cing jest zsynchronizowany z kodem genetycznym, Tzolkin, jest zestrojony z kodem galaktycznym. Oto, dlaczego dr Jose Arguelles porównuje I Cing z Tzolkin. Kod genetyczny zarządza informacjami dotyczącymi operacji na wszystkich płaszczyznach cyklu życia, włącznie z formami roślinnymi i zwierzęcymi. Natomiast kod galaktyczny zarządza informacjami związanymi z cyklem światła, czyli energią radiacyjną. Energia radiacyjna obejmuje zakresy funkcyjne fal, łącznie z elektrycznością, które przenoszą informacje oraz przekształcają energię. Siła przenoszenia informacji jest sterowana przez odpowiedni kod, zupełnie tak samo, jak w przypadku DNA.

Kod genetyczny to tylko połowa obrazu, resztę tworzy światło. Kod galaktyczny, który znajdujemy w Tzolkin, kieruje energią radiacyjną. Jest źródłem, które przenika i ożywia DNA, kod życia, który jest reprezentowany przez symboliczny odpowiednik I Cing. Zatem oba kody się uzupełniają. Są jak dwie połówki tej samej całości. DNA ma wibrująca infrastrukturę, idącą w parze ze strukturą molekularną. Infrastruktura radialna - ciało świetliste - koresponduje ze spektrum energii radiacyjnej, zdefiniowanej przez kod Tzolkin, harmoniczny moduł Majów, nazwany przez Jose Arguellesa - faktorem. Jak to ukazuje Jose Arguelles - Tzolkin, ma się tak do I Cing, jak światło do życia.

Jose Arguelles opisuje zależności pomiędzy faktorem Majów - 260 elementowym Tzolkin i 64 elementami DNA i I Cing. Jest to zależność światła (Tzolkin) i życia (I Cing - kod DNA). Przy czym związek pomiędzy życiem, a światłem nie jest linearny. DNA jest pomostem łączącym określoną domenę światła - energii radiacyjnej - z inną. DNA pozwala osiągnąć stan synchronizacji. Ziemia jako harmoniczny żyroskop stabilizujący trzecią orbitę planetarną wokół Słońca, ma własne subtelne i silne powiązanie z Układem Słonecznym (polem plazmowym), który podtrzymuje. Reagując na harmonię Galaktyki, Ziemia ulega niedostrzegalnym przesunięciom, stosownie do zmian dokonujących się na innych ciałach planetarnych, ale przede wszystkim na samym Słońcu. Jądro planety zbudowane z krystalicznego żelaza emituje rezonujące częstotliwości, które utrzymują Ziemię na jej orbicie. Ma ona określony kształt i formę, ponieważ forma wynika z częstotliwości.

Pamiętajmy, że odkrycie współbrzmienia pomiędzy kodem DNA i I Cing, nastąpiło stosunkowo niedawno. Tzolkin, zawierający kod harmonicznego porządku Galaktyki, przekazuje informacje do wszystkich systemów za pośrednictwem wspólnego regulatora rezonansów, zwanego ciałem świetlistym. Każdy żywy organizm ma indywidualne ciało świetliste - własną infrastrukturę DNA - co więcej poszczególne gatunki mają swoje kolektywne ciało świetliste, charakterystyczne dla tego gatunku. Tak samo jest z naszą Ziemią. Jako świadomy organizm ma ona swoje własne, rozwijające się ciało świetliste.

Zarówno ciało świetliste planety, jak i pojedynczego i kolektywnego organizmu jest świadomie wyrażoną strukturą rezonansową, która umożliwia i reguluje proces wypełniania ewolucyjnego przeznaczenia. Należy przy tym pamiętać, że planetarne ciało świetliste, wpisane w program pamięci planety, może być uaktywnione tylko w wyniku wspólnego świadomego działania. Kluczem do tego jest geomancja - rozumiana jako akupunktura Ziemi. To ona pozwala w świadomy sposób wytworzyć wewnętrzną strukturę planetarnego ciała świetlistego. Z kolei ponieważ baza naszego ciała świetlistego odpowiada wibrującej infrastrukturze DNA, może ono być uaktywnione tylko poprzez świadome zastosowanie symboli. Ciało świetliste nie może funkcjonować w oddzieleniu od ciała fizycznego.

Bankiem radiacyjnej informacji programu planetarnego jest kod galaktyczny z 260 elementami. Można go uznać za pierwotny „imprint" Źródła, wytłoczony w elektromagnetycznym eterze zewnętrznej powłoki planetarnej, czyli górnego z dwóch pasm radiacji otaczających Ziemię (pasy Van Allena).

Pasy van Allena
Pasy Van Allena, zwane też pasami radiacyjnymi, są obszarami intensywnego promieniowania. Otaczają Ziemię i składają się z naładowanych cząstek o wielkiej energii - głównie elektronów i protonów - schwytanych w pułapkę przez ziemskie pole magnetyczne, w którym poruszają się one po trajektoriach zbliżonych do spiralnych. Pasy odkrył w 1958 r. amerykański astronom i badacz przestrzeni kosmicznej, James Alfred Van Allen (ur. w 1914 r.), za pomocą detektora promieniowania, umieszczonego na pokładzie sztucznego satelity Ziemi o nazwie Explorer 1. Wewnętrzny pas Van Allena rozciąga się od wysokości 1000 do 5000 km nad równikiem ziemskim, natomiast pas zewnętrzny: 15 000-25 000 nad równikiem.
(Wg Słownik fizyki, wyd. 2, Prószyński i S-ka, Warszawa 2000. )

Encyklopedia internetowa podaje, że PAS RADIACJI, to obszar w kształcie pierścienia wokół planety, w którym znajdują się wysokoenergetyczne cząstki naładowane, uwięzione przez pole magnetyczne planety; wokół Ziemi występują 2 pasy radiacyjne (pasy Van Allena) znajdują się na wys. ok. 3500-5000 km i 12 000-25 000 km nad równikiem geomagnetycznym.

Górne pasmo radiacyjne nazywamy pierwotnym, ponieważ serce galaktyczne, niczym potężna radiostacja, od zawsze i bezustannie emituje radiacyjny kod światła. (tekst Jose Arguelles).

Słońce (inteligentna istota!), dzięki zjawisku binarnych plam słonecznych, pośredniczy w przepływie informacji pomiędzy galaktycznym sercem, a Ziemią (ciałem planetarnym). Zarówno Ziemia, jak i Słońce, działają w ramach tego samego Banku Informacji. Strumień informacji galaktycznej przesyłany jest za pośrednictwem plam słonecznych i wytłacza na zewnętrznej powłoce elektromagnetycznej - podstawy planetarnego programu pamięci. Wspólny rezonans niższego zapisu genetycznego (DNA - I Cing) i wyższego zapisu galaktycznego, tworzą kompletny program pamięci planety - BANK PSI (pole morfogeniczne). Pole morfogeniczne, to nasycone pamięcią podpola Banku PSI, odpowiadające za podtrzymywanie różnych form życia organicznego. Wszystkie ludy „pierwotne", czciły zarówno Słońce, jak i Ziemię, uważając je za żywe istoty. Wygląda na to, że w istocie tak właśnie jest.

W roku 2012 kończy się Wielki Cykl Majów. Naukowcy spierają się, kiedy dokładnie on się rozpoczął. Czy było to 13 sierpnia, czy 11 sierpnia, czy 6 sierpnia 3113 p.n.e. Zwróćmy uwagę na 6 sierpnia. Jest to data, kiedy Chińczycy świętują środek okresu pomiędzy letnim przesileniem, a jesienną równonocną. Wielki Cykl jest studium świadomego planetarnego wzrostu Ziemi. Fazą formowania się ziemskiego ciała świetlistego. Ostatecznym celem przekształceń jest przesuniecie ogólnego pola planety na poziom wyższy, bardziej harmoniczny poziom częstotliwości rezonansów.

Układ Słoneczny składa się z gwiazdy centralnej (Słońca) i rodziny co najmniej 10-ciu planet. Jest samoistnym organizmem, którego subtelna powłoka (pole morfogeniczne), nazywana jest heliokosmosem. Okresy solarnego wdechu i wydechu (heliopauza) wynoszą po 11,3 lat i pokrywają się z binarnym ruchem plam słonecznych. W tym procesie dwie plamy (dodatnia i ujemna), przesuwają się do wewnątrz z pozycji 30 stopni szerokości północnej i południowej, odwracają swoją polaryzację i ponownie rozpoczynają ruch w kierunku 30 stopni na północ i 30 na południe od równika słonecznego. Całkowity ruch plam słonecznych, związany z heliopauzą, obejmuje okres bliski 23 latom. Innymi słowy, pole morfogeniczne Słońca ma wzorzec oddechu trwający blisko 23 lata.

Aktywność plam słonecznych wywołuje silne zakłócenia fal radiowych Ziemi i pola bioelektromagnetycznego i jest powiązana z procesem oddechu słonecznego. Układ Słoneczny (ciało solarne), jego funkcjonowanie jest koordynowane przez gwiazdę centralną (Słońce). Orbity planetarne pozostają ze sobą we wzajemnych harmonicznych relacjach. Przewidywał to już Kepler i dzięki temu założeniu odkryto Pas Asteroidów pomiędzy Marsem i Jowiszem, odkryto również Urana, Neptuna i Plutona. Zatem istnieje harmoniczny wzorzec fal, stworzony przez orbity planet podczas ich ruchu dookoła Słońca. Dzięki częstotliwości rezonansowej, planety utrzymują się na swojej orbicie dookoła Słońca. Ciało solarne - heliokosmos jest systemem samoregulującym się. Jest tez równocześnie podsystemem większego pola galaktycznego.

Materiał źródłowy:
1. Jose Arguilles: The Mayan Factor. Path Beyond Technology.
2. Słownik Fizyki - Prószyński i S-ka 2000
3. Encyklopedia internetowa
4. Martin Schonberger: The I Cing and Genetic Code,
5. Robert Anton Wilson (1973) w The Illuminati Papers (1984),
6. Jose Arguelles: Earth Ascending (1984),
7. Martin Schonberger „The Hiden Key to Life" - 1973,
8. R. Wilhelm: „The I Cing or Book of Changes - Londyn 1968
9. Fritjof Capra: Tao Fizyki

 

 


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (0) | zaloguj się, aby dodać komentarz

Księga Przemian I Cing

sobota, 11 listopada 2006 14:59
Początki I Cing sięgają mitycznej starożytności i po dzień dzisiejszy jest on przedmiotem studiów najznakomitszych przedstawicieli chińskiej nauki. Niemal wszystkie najznamienitsze idee trzech tysięcy lat chińskiej kultury, powstały z inspiracji Księgi Przemian. Dwa główne nurty chińskiej filozofii: Konfucjanizm i Taoizm, także właśnie z niej wywodzą swoje korzenie.  

I Cing, chińskie dziedzictwo, jednak nie został zrozumiany przez uczonych zachodu. Nader często traktowany jako księga wróżb, tymczasem jest Księgą Przemian i jedynie bywa wykorzystywany do celów wróżbiarskich. Uczeni nie dostrzegają faktu, że I Cing jest również kodem form wyprowadzonym z wiedzy opartej na znajomości zasad rezonansu holonomicznego. Znajdujemy oto w I Cing zbieżności z tzw. nowoczesną fizyką. Nie tylko zresztą w I Cing. To samo dotyczy hinduskich Wed, buddyjskich sutr, sufizmu, dzieł Heraklita, a nawet w naukach czarownika z plemienia Yaqui – don Juana. I Cing oparty jest na najbardziej pierwotnej strukturze, na konfiguracji binarnego trypletu, okazał się być również uniwersalnym narzędziem, dzięki któremu możliwe jest utworzenie pomostu nie tylko pomiędzy cywilizacją Wschodu i Zachodu, ale także pomiędzy najodleglejszymi biegunami starożytności i współczesności.

 

U podstaw I Cing leży binarna zasada wzajemności oddziaływania umysłu i otoczenia. Podczas, gdy I Cing umiejscawia daną sytuację w czasie, czyli synchronistycznie, geomancja (feng shui) kładzie nacisk na geografię miejsca i cel człowieka.

 

Wzajemne oddziaływanie jin i jang, pierwotnej pary przeciwieństw, ukazuje się w I Cing, jako zasada kierująca wszystkimi ruchami Tao. Studiując różne kombinacje jin i jang, Chińczycy rozwinęli system kosmicznych archetypów, który został dokładnie wypracowany w I Cing. Księga Przemian jest pierwszą z Pięcioksięgu konfucjańskiego i jest uważana za dzieło. Cieszyła się ogromnym szacunkiem i autorytetem, który można porównać jedynie z szacunkiem, jakim obdarzano Wedy, czy Biblię w innych kulturach. Jest niewątpliwie najważniejszym dziełem literatury światowej. Powstawała przez tysiące lat, była źródłem inspiracji. Z kolei ugruntowana przez tysiąclecia mądrość stała się źródłem I Cing.

 

Podstawową regułą porządkującą symbole jest wzajemna gra biegunowych przeciwstawieństw – sił jin i jang. Jang to linia ciągła, jin to linia przerywana. Cały system heksagramów w I Cing opiera się na istocie tych dwóch linii. Jeżeli ułożymy je w pary, otrzymamy cztery konfiguracje, bigramy.  Jeżeli do kombinacji dwóch linii dodamy trzecią, otrzymamy 8 trygramów. Starożytni Chińczycy uważali, że trygramy przedstawiają wszystkie możliwe sytuacje dotyczące kosmosu i człowieka.      

Nadano im nazwy i powiązano z wieloma obrazami, sytuacjami zaczerpniętymi z życia społecznego, porami roku, kolorami itp. Z kolei wszystkie możliwe kombinacje trygramów tworzą 64 heksagramy. I właśnie punktem wyjściowym dla I Cing, był zbiór 64 heksagramów, opartych na symbolice jin i jang, które były używane jako wyrocznie. Właśnie Heksagramy – kosmiczne archetypy są podstawą wykorzystywania I Cing, jako księgi wróżb, wyroczni. Każdy z 64 heksagramów składa się z 6 linii ciągłych lub przerywanych, które stanowią wszystkie możliwe kombinacje owych 6 linii. Obrazuje to wzajemną grę sił jin i jang przedstawionych w postaci linii ciągłych i przerywanych. Gra tych sił ma swoje odbicie we wszystkich sytuacjach życia człowieka i kosmosu. Nie są to sytuacje statyczne, ale będące w nieustannym ruchu, podlegają przemianom, przechodzą transformację.

 

Jest to idea przewodnia Księgi Przemian. Wszystko płynie „pantha rei”, nic za chwilę nie jest takie samo. Nie można wejść dwa razy do tej samej wody....

Dotyczy to także trygramów i heksagramów.

 

„przemiany otwierają przed mędrcami całą głębię i pozwalają uchwycić ziarna wszechrzeczy” – pisze R. Wilhelm w swej książce: „The I Cing or Book of Changes – Londyn 1968

 

Zgodnie z chińskim poglądem, wszystkie rzeczy i zjawiska dziejące się wokół są skutkiem przemiany, a ich odpowiednikami są właśnie linie trygramów i heksagramów. Każdemu z heksagramów nadano nazwę i zaopatrzono w trzy rodzaje tekstu: osąd, obraz i interpretację. Te trzy rodzaje tekstu stanowią podstawowe części księgi do wróżenia. Aby uzyskać jak najlepszy efekt, stosuje się do tego celu określony rytuał przy użyciu 50 łodyg krwawnika. Jaki to miało cel?. Otóż chodziło o to, by ujawnić kosmiczny wzorzec chwili, kiedy zadawano pytanie i za pomocą heksagramu, który stawał się owym wzorcem, dowiedzieć się możliwie wszystkiego o sytuacji o którą pytamy.

 

Jednakże wykorzystanie I Cing, jako księgi mądrości jest o wiele ważniejsze, aniżeli traktowanie jej jedynie jako wyroczni. I Cing inspirował umysły chińskich myślicieli.

 

Lao-Tzy studiując I Cing właśnie z niego zaczerpnął inspirację dla swoich najgłębszych aforyzmów. Konfucjusz dodał do księgi większość komentarzy. Pochodzą one właśnie z jego szkoły. Komentarze Konfucjusza, jak i cały I Cing podkreślają dynamiczny aspekt wszystkich zjawisk. Nic nie jest statyczne, ale podlega ciągłym zmianom.

 

Idźmy zatem dalej w naszych rozważaniach nad I Cing. Kilku autorów, takich jak: Martin Schonberger w pracy: The I Cing and Genetic Code, Robert Anton Wilson (1973) w The Illuminati Papers (1984), Jose Arguelles: Earth Ascending (1984), przedstawiają I Cing, jest systemem wiedzy znacznie bardziej wszechstronnej niż współczesna nauka.

 

M. Schonberger pisze, że „ I Cing jest światem reguł definiujących zmiany porządku rzeczy, odpowiedzią na poszukiwania Heisenberga fundamentalnych cząstek elementarnych i spolaryzowanych symetrii jedności natury”. 

I oto odkryto powiązanie I Cing z kodem genetycznym DNA, który ma infrastrukturę o charakterze fali. Niemiecki filozof Martin Schonberger w pracy „The Hiden Key to Life” – 1973, przedstawił odkrycie idealnej równowagi pomiędzy 64 heksagramami I Cing, a 64 kodami DNA. A więc kod I Cing ujawnił się w kodzie genetycznym. Oba są zapisane w porządku dwójkowym i mają dokładnie taką samą postać. Kod binarny oparty na podziale na pozytywy i negatywy każdego procesu, jest podstawą nie tylko kodu genetycznego, lecz także wszelkich funkcji elektrycznych, elektromagnetycznych, czy neurologicznych. Zakres operacji binarnych obejmuje dziedziny z pozoru tak odległe, jak np. przemieszczanie się plam słonecznych (które regulują pole magnetyczne Ziemi), pojawienie się zórz polarnych, przetwarzane informacji przez neurony, programowanie komputerów, czy też czynniki utrzymujące stabilność struktury atomu.

 

I Cing, który zajmuje szczególne miejsce w systemach geomantycznych Dalekiego Wschodu, również jest oparty na kodzie binarnym. Binarny charakter ma także większość pierwotnych funkcji psychiki ludzkiej. Kod DNA odpowiada formule liczb całkowitych, zapisanej z pomocą binarnego ciągu liczb podniesionej do potęgi szóstej – liczby 2, 4, 8, 16, 32 i 64 tworzą formułę 64 sześcioczłonowych kodów. Powinniśmy w tym miejscu wspomnieć także o Świętym Kalendarzu Majów – Tzolkin, ponieważ tak I Cing jak i Tzolkin (Święty Kalendarz Majów), cechuje znaczna analogia. Wiele pracy poświęcił temu tematowi dr Jose Arguelles w swoich książkach.

 

I Cing Księga Przemian oparty na binarnym systemie linii ciągłych i przerywanych (jin-jang, negatyw-pozytyw), zyskał wielką popularność jako Księga Wróżb. Jednak jego wróżbiarskie aspekty, chociaż najbardziej znane, zaciemniają właściwą naturę tego tekstu. I Cing tak naprawdę nie jest wcale książką, lecz jako struktura binarna odpowiada kodowi genetycznemu. Oparty na permutacjach z powtórzeniami ośmiu głównych trygramów, może być uważany za kod transformacji biopsychicznej. Zatem używanie

I Cing tylko do celów wróżbiarskich można porównać do używania elektryczności jedynie do oświetlenia, lub wody tylko do picia.

 

Jeżeli weźmiemy Święty Kalendarz Majów zauważymy, że zbiega się on z kalendarzem słonecznym co 52 lata, a z cyklami słonecznymi i wenusjańskimi co 104 lata. Jest on oparty na permutacjach cyklu 260-dniowego. Uznano to za najbardziej tajemniczy fakt, ponieważ nie znamy żadnego ziemskiego cyklu organicznego, który mógłby korespondować z 260-dniowym cyklem kalendarza. Zatem ani I Cing, ani Tzolkin nie jest czymś wynalezionym, czy wydumanym. Tzolkin ma związek z binarnymi cyklami plam słonecznych, I Cing z kodem genetycznym. Ale to nie wszystko.

 

I Cing opiera się na zestawie binarnych matematycznych układów, które leżą u podstaw tego, co Jose Arguelles nazwał, „czystym” ciągiem majańskiej harmonii liczb: 2, 4, 8, 16, 32, 64. To jest ten sam ciąg, który znajdujemy w formule 64 kodów DNA. I Cing ukazuje się nam jako kombinacja ośmiu symboli, w każdym po trzy linie ciągłe, lub przerywane (trigramy), we wszystkich możliwych kombinacjach. Przez podwojenie trygramów, otrzymujemy 64 heksagramy. I Cing, podobnie jak Tzolkin Majów, jest systemem odsłaniającym informacje związane z głębszym, bądź wyższym celem.

 

O ile I Cing jest zsynchronizowany z kodem genetycznym, Tzolkin, jest zestrojony z kodem galaktycznym. Oto, dlaczego dr Jose Arguelles porównuje I Cing z Tzolkin. Kod genetyczny zarządza informacjami dotyczącymi operacji na wszystkich płaszczyznach cyklu życia, włącznie z formami roślinnymi i zwierzęcymi. Natomiast kod galaktyczny zarządza informacjami związanymi z cyklem światła, czyli energią radiacyjną. Energia radiacyjna obejmuje zakresy funkcyjne fal, łącznie z elektrycznością, które przenoszą informacje oraz przekształcają energię. Siła przenoszenia informacji jest sterowana przez odpowiedni kod, zupełnie tak samo, jak w przypadku DNA.

 

Kod genetyczny to tylko połowa obrazu, resztę tworzy światło. Kod galaktyczny, który znajdujemy w Tzolkin, kieruje energią radiacyjną. Jest źródłem, które przenika i ożywia DNA, kod życia, który jest reprezentowany przez symboliczny odpowiednik I Cing. Zatem oba kody się uzupełniają. Są jak dwie połówki tej samej całości. DNA ma wibrująca infrastrukturę, idącą w parze ze strukturą molekularną. Infrastruktura radialna – ciało świetliste – koresponduje ze spektrum energii radiacyjnej, zdefiniowanej przez kod Tzolkin, harmoniczny moduł Majów, nazwany przez Jose Arguellesa - faktorem. Jak to ukazuje Jose Arguelles – Tzolkin, ma się tak do I Cing, jak światło do życia.

 

Jose Arguelles opisuje zależności pomiędzy faktorem Majów – 260 elementowym Tzolkin i 64 elementami DNA i I Cing. Jest to zależność światła (Tzolkin) i życia (I Cing – kod DNA). Przy czym związek pomiędzy życiem, a światłem nie jest linearny. DNA jest pomostem łączącym określoną domenę światła – energii radiacyjnej – z inną. DNA pozwala osiągnąć stan synchronizacji. Ziemia jako harmoniczny żyroskop stabilizujący trzecią orbitę planetarną wokół Słońca, ma własne subtelne i silne powiązanie z Układem Słonecznym (polem plazmowym), który podtrzymuje. Reagując na harmonię Galaktyki, Ziemia ulega niedostrzegalnym przesunięciom, stosownie do zmian dokonujących się na innych ciałach planetarnych, ale przede wszystkim na samym Słońcu. Jądro planety zbudowane z krystalicznego żelaza emituje rezonujące częstotliwości, które utrzymują Ziemię na jej orbicie. Ma ona określony kształt i formę, ponieważ forma wynika z częstotliwości.

 

Pamiętajmy, że odkrycie współbrzmienia pomiędzy kodem DNA i I Cing, nastąpiło stosunkowo niedawno. Tzolkin, zawierający kod harmonicznego porządku Galaktyki, przekazuje informacje do wszystkich systemów za pośrednictwem wspólnego regulatora rezonansów, zwanego ciałem świetlistym. Każdy żywy organizm ma indywidualne ciało świetliste – własną infrastrukturę DNA – co więcej poszczególne gatunki mają swoje kolektywne ciało świetliste, charakterystyczne dla tego gatunku. Tak samo jest z naszą Ziemią. Jako świadomy organizm ma ona swoje własne, rozwijające się ciało świetliste.

 

Zarówno ciało świetliste planety, jak i pojedynczego i kolektywnego organizmu jest świadomie wyrażoną strukturą rezonansową, która umożliwia i reguluje proces wypełniania ewolucyjnego przeznaczenia. Należy przy tym pamiętać, że planetarne ciało świetliste, wpisane w program pamięci planety, może być uaktywnione tylko w wyniku wspólnego świadomego działania. Kluczem do tego jest geomancja – rozumiana jako akupunktura Ziemi. To ona pozwala w świadomy sposób wytworzyć wewnętrzną strukturę planetarnego ciała świetlistego. Z kolei ponieważ baza naszego ciała świetlistego odpowiada wibrującej infrastrukturze DNA, może ono być uaktywnione tylko poprzez świadome zastosowanie symboli. Ciało świetliste nie może funkcjonować w oddzieleniu od ciała fizycznego.

 

Bankiem radiacyjnej informacji programu planetarnego jest kod galaktyczny z 260 elementami. Można go uznać za pierwotny „imprint” Źródła, wytłoczony w elektromagnetycznym eterze zewnętrznej powłoki planetarnej, czyli górnego z dwóch pasm radiacji otaczających Ziemię (pasy Van Allena).

 

Pasy van Allena
Pasy Van Allena, zwane też pasami radiacyjnymi, są obszarami intensywnego promieniowania. Otaczają Ziemię i składają się z naładowanych cząstek o wielkiej energii - głównie elektronów i protonów - schwytanych w pułapkę przez ziemskie pole magnetyczne, w którym poruszają się one po trajektoriach zbliżonych do spiralnych. Pasy odkrył w 1958 r. amerykański astronom i badacz przestrzeni kosmicznej, James Alfred Van Allen (ur. w 1914 r.), za pomocą detektora promieniowania, umieszczonego na pokładzie sztucznego satelity Ziemi o nazwie Explorer 1. Wewnętrzny pas Van Allena rozciąga się od wysokości 1000 do 5000 km nad równikiem ziemskim, natomiast pas zewnętrzny: 15 000-25 000 nad równikiem.
(Wg Słownik fizyki, wyd. 2, Prószyński i S-ka, Warszawa 2000.

 

 Encyklopedia internetowa podaje, że PAS RADIACJI, to obszar w kształcie pierścienia wokół planety, w którym znajdują się wysokoenergetyczne cząstki naładowane, uwięzione przez pole magnetyczne planety; wokół Ziemi występują 2 pasy  radiacyjne (pasy Van Allena) znajdują się na wys. ok. 3500–5000 km i 12 000–25 000 km nad równikiem geomagnetycznym.   Górne pasmo radiacyjne nazywamy pierwotnym, ponieważ serce galaktyczne, niczym potężna radiostacja, od zawsze i bezustannie emituje radiacyjny kod światła. (tekst Jose Arguelles).  

 

Słońce (inteligentna istota!), dzięki zjawisku binarnych plam słonecznych, pośredniczy w przepływie informacji pomiędzy galaktycznym sercem, a Ziemią (ciałem planetarnym). Zarówno Ziemia, jak i Słońce, działają w ramach tego samego Banku Informacji. Strumień informacji galaktycznej przesyłany jest za pośrednictwem plam słonecznych i wytłacza na zewnętrznej powłoce elektromagnetycznej – podstawy planetarnego programu pamięci. Wspólny rezonans niższego zapisu genetycznego (DNA – I Cing) i wyższego zapisu galaktycznego, tworzą kompletny program pamięci planety – BANK PSI (pole morfogeniczne). Pole morfogeniczne, to nasycone pamięcią podpola Banku PSI, odpowiadające za podtrzymywanie różnych form życia organicznego. Wszystkie ludy „pierwotne”, czciły zarówno Słońce, jak i Ziemię, uważając je za żywe istoty. Wygląda na to, że w istocie tak właśnie jest.

 

W roku 2012 kończy się Wielki Cykl Majów. Naukowcy spierają się, kiedy dokładnie on się rozpoczął. Czy było to 13 sierpnia, czy 11 sierpnia, czy 6 sierpnia 3113 p.n.e. Zwróćmy uwagę na 6 sierpnia. Jest to data, kiedy Chińczycy świętują środek okresu pomiędzy letnim przesileniem, a jesienną równonocną. Wielki Cykl jest studium świadomego planetarnego wzrostu Ziemi. Fazą formowania się ziemskiego ciała świetlistego. Ostatecznym celem przekształceń jest przesuniecie ogólnego pola planety na poziom wyższy, bardziej harmoniczny poziom częstotliwości rezonansów.

 

Układ Słoneczny składa się z gwiazdy centralnej (Słońca) i rodziny co najmniej 10-ciu planet. Jest samoistnym organizmem, którego subtelna powłoka (pole morfogeniczne), nazywana jest heliokosmosem. Okresy solarnego wdechu i wydechu (heliopauza) wynoszą po 11,3 lat i pokrywają się z binarnym ruchem plam słonecznych. W tym procesie dwie plamy (dodatnia i ujemna), przesuwają się do wewnątrz z pozycji 30 stopni szerokości północnej i południowej, odwracają swoją polaryzację i ponownie rozpoczynają ruch w kierunku 30 stopni na północ i 30 na południe od równika słonecznego. Całkowity ruch plam słonecznych, związany z heliopauzą, obejmuje okres bliski 23 latom. Innymi słowy, pole morfogeniczne Słońca ma wzorzec oddechu trwający blisko 23 lata.

 

Aktywność plam słonecznych wywołuje silne zakłócenia fal radiowych Ziemi i pola bioelektromagnetycznego i jest powiązana z procesem oddechu słonecznego. Układ Słoneczny (ciało solarne), jego funkcjonowanie jest koordynowane przez gwiazdę centralną (Słońce). Orbity planetarne pozostają ze sobą we wzajemnych harmonicznych relacjach. Przewidywał to już Kepler i dzięki temu założeniu odkryto Pas Asteroidów pomiędzy Marsem i Jowiszem, odkryto również Urana, Neptuna i Plutona. Zatem istnieje harmoniczny wzorzec fal, stworzony przez orbity planet podczas ich ruchu dookoła Słońca. Dzięki częstotliwości rezonansowej, planety utrzymują się na swojej orbicie dookoła Słońca. Ciało solarne – heliokosmos jest systemem samoregulującym się. Jest tez równocześnie podsystemem większego pola galaktycznego.

          
Materiał źródłowy:1. Jose Arguilles: The Mayan Factor. Path Beyond Technology.

2. Słownik Fizyki – Prószyński i S-ka 2000

3. Encyklopedia internetowa

4. Martin Schonberger: The I Cing and Genetic Code,

5. Robert Anton Wilson (1973) w The Illuminati Papers (1984), 6. Jose Arguelles: Earth Ascending (1984),7. Martin Schonberger „The Hiden Key to Life” – 1973,8. R. Wilhelm: „The I Cing or Book of Changes – Londyn 1968

9. Fritjof Capra: Tao Fizyki

 

Napisane i opublikowane artykuły przez tego autora:

1. Chińska Geomancja CUDownyportal.pl– Feng Shui: http://szort.pl/2xp13 Studio Astropsychologii:

2. Rozważania na temat jednej z definicji Feng Shui: http://tinyurl.com/nmuha

3. Historia FengShui: http://tinyurl.com/fffg7

4. Chińska Geomancja – Feng Shui: http://tinyurl.com/rzj42 

5. Zheng He: http://tinyurl.com/ljkmk

www.pracownia-fengshui.pl 


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (0) | zaloguj się, aby dodać komentarz

Zdjęcia w galeriach.


poniedziałek, 21 sierpnia 2017

Licznik odwiedzin:  119 756  

Kalendarz

« sierpień »
pn wt śr cz pt sb nd
 010203040506
07080910111213
14151617181920
21222324252627
28293031   

O mnie

Mam różne profesje, ale kocham feng shui i turystykę.

Zapraszam na moje strony:
www.pracownia-fengshui.pl
http://clubfreedom-coopers.pl.tl

O moim bloogu

Jestem pasjonatką feng shui. Od wielu lat zajmuję się tym tematem, także zawodowo, ale blog jest jedynie skrótowym przedstawieniem prawdy o feng shui i ukazania prawdziwego oblicza tej, jakże użyteczn...

więcej...

Jestem pasjonatką feng shui. Od wielu lat zajmuję się tym tematem, także zawodowo, ale blog jest jedynie skrótowym przedstawieniem prawdy o feng shui i ukazania prawdziwego oblicza tej, jakże użytecznej sztuki.

schowaj...

Głosuj na bloog






zobacz wyniki

Wyszukaj

Wpisz szukaną frazę i kliknij Szukaj:

Subskrypcja

Wpisz swój adres e-mail aby otrzymywać info o nowym wpisie:

Statystyki

Odwiedziny: 119756
Wpisy
  • liczba: 143
  • komentarze: 46
Galerie
  • liczba zdjęć: 21
  • komentarze: 6
Bloog istnieje od: 3943 dni

Lubię to

Więcej w serwisach WP

Pytamy.pl

Pytamy.pl